Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
ZAMKNIJ X

Księga dżungli - Geneza utworu

"Księga dżungli" to zbiór siedmiu opowiadań, które Rudyard Kipling publikował w latach 1893-1894 w gazetach. Ich tematem jest życie Mowgliego, chłopca, który został wychowany przez zwierzęta, zamieszkujące indyjską dżunglę. Inspiracją dla Kiplinga był jego własny pobyt w Indiach - spędził tam pierwsze sześć lat swego dzieciństwa, później zaś przyjechał tam z Anglii i pracował sześć i pół roku. Pisarz inspirował się różnymi dziełami literackimi, np. "Królem Lwem" J. Greenwooda, "Lilia Nada" H. Ridera Haggarda. Z pewnością słyszał też historie o dzieciach, które w różny sposób trafiały do dżungli i przeżywały dzięki opiece zwierząt, upodabniając się do nich. Każde z opowiadań poprzedzone jest wierszem lub piosenką, którą przekazuje jeden z bohaterów jako zapowiedź tematu opowiadania.
    Bohaterami swoich opowiadań pisarz uczynił zwierzęta oraz małego chłopca, który zostaje odnaleziony przez wilki i wychowuje się w dżungli. Zwierzęta zostały zantropomorfizowane, to jest obdarzone ludzkimi cechami. Posługują się mową, którą rozumieją ludzie, i własną społeczność ukształtowały na wzór społeczeństwa ludzkiego. Kierują się kodeksem - Prawem Dżungli, które reguluje ich życie, nakazując, na przykład, opiekować się sobą wzajemnie. Kipling wykorzystał postacie zwierząt w sposób tradycyjny dla bajek, za ich pomocą przekazuje prawdy moralne i modele zachowań godne naśladowania lub potępienia. Imiona bohaterów pochodzą z języka hindi i zazwyczaj oznaczają ich nazwy w tym języku. Wyjątkiem jest Mowgli – imię wymyślone przez autora i nieistniejące w żadnym języku, poza językiem dżungli.
    W opowiadaniach Kipling ukazuje odmienną od europejskiej kulturę, prezentując zwyczaje i styl życia mieszkańców Indii, Afganistanu i okolic Morza Beringa, jednak nie skupia się na różnicach między nimi,